Shapes of things – 2018

02-01-’18 De tekst die hierna  tussen de foto’s staat is een soort verslag  vanuit het atelier; hoe ik bezig ben, waar ik tegenaan loop en hoe ik over bepaalde dingen aangaande kunst en in het bijzonder schilderkunst denk.

In tegenstelling tot de vorige serie kleurmelodieën waar ik me beperkte tot kleur en ritme, laat ik me nu gaan in erupties van vormen, kleuren, structuren… Binnen dat stramien wil ik balanceren tussen controle en laissez-faire, tussen het deels onvoorspelbare golven en stromen van verf en kleuren en het uitoefenen van sturing en controle. Ik ben begonnen met te werken op klein formaat (zie hieronder) en zal dit langzaamaan vergroten. 

Wat ik beoog is het creëren van een gecontroleerde chaos en een veelheid die staat voor de werkelijkheid en de wereld zoals die is en zoals die in 1e instantie op ons overkomt  maar waar we toch iedere keer orde en betekenis in proberen te scheppen en te ontdekken ;  ideëel, emotioneel, rationeel….Wanneer krijgt een bepaalde orde een meerwaarde in de vorm van betekenis, van esprit? Op een bepaald moment gaat – als het goed is – een schilderij waar je aan werkt of die je bekijkt spreken. Wanneer en waardoor dat gebeurt is interessant en verwant m.i. aan het lichaam-geestprobleem; Wanneer en waardoor krijgt een bepaalde ordening van materie of informatie…de geest ? (dan heb ik het niet over de oude betekenis van dat woord zoals dat nog leeft bij bijv. religies) . 

02-’18

16-02-’18  Werk nu op groter formaat.(meestal 41 x 55 cm) op paneel Het is belangrijk de vormen niet te uitgesproken te laten zijn en zoveel mogelijk te suggereren. Iets wat ik vorige maand niet deed. Het moet er ook niet ‘bedacht’ en ontworpen uitzien. Het is soms of ik naar een moeilijke schaakstelling zit te kijken waar ik niet uitkom. Soms levert spontaan iets doen iets op, een andere keer niet. Ieder schilderij vergt zijn eigen aanpak. Algemene titel voor de serie is nu Shapes of things. Ik denk/schilder hier tegen mezelf in; tegen ingesleten manieren van beeldvorming en verfverwerking. Zoals gewoonlijk ga ik niet uit van een thematiek of onderwerp. Betekenis is voor een belangrijk deel dat wat de beschouwer erin legt. Ik zie een schilderij meer als een verbeeldingspomp en katalysator en niet als illustratie, vormgeving of expressie van bestaande emoties, denkbeelden, noties…Ik vermijd dus titels en ook omdat die de kijker te veel op een bepaalde interpretatieroute zetten hoewel interpreteren niet helemaal het juiste woord is maar daarover later meer.

02-’18
07-’18
07-’18
04-18

 

03-’18

 

 

 

 

 

 

 

Eind maart; Ik ken geen doel, geen van te voren bekend probleem, geen recept voor wat ik ga doen; ik scharrel bijziend rond en rommel doelloos maar wat aan; zonder nadenken probeer ik  allerlei kneepjes en variaties uit en ga verder met wat mij iets van waarde lijkt of daartoe zou kunnen leiden.  Ik probeer analoog aan evolutieprocessen te werken waarbij mijn beoordelingsvermogen  tijdens het werk functioneert als beslissend. Dus ik sta tot het werkproces zoals het evolutiemechanisme staat tot de ontwikkeling van leven. (vrij naar D. Dennet- Van Bacterie naar Bach en weer terug) en ik ben het eens met Picasso’s uitspraak; kunst is wat de natuur niet kan zijn plus (want techniek valt daar dan ook onder) kunst toont een puur mentale  ‘werkelijkheid” en is in zekere zin een spel met en van illusies.                                                                                                                                                                                                                                                                                                     
05-2018
08-18 45 x 46 cm on panel
08-18
08-18
03-’18
03-18

03-’18
50 x 70 op linnen,
50 x70 , acryl op linnen
41 x 55 cm op paneel. mei 2018
07-’18
07-’18
8-18

 

 

05-18                                                                                                                                                                             8 -10-2018   Ik heb een aantal grote werken nu onderhanden  en ondervind, zoals ik verwachtte, problemen in het scheppen van voorwaarden waaronder het soort toeval  wat mij bevalt zich voordoet. Dat heeft te maken met het formaat dat nu ca 3 keer groter is.  Ik kan niet 1 op 1 dat wat ik deed bij kleinere formaten  ook hierbij toepassen. Het is dus weer opnieuw beginnen. Maar is dat niet wat kunst maken moet zijn; steeds opnieuw beginnen, experimenten en vaak mislukken. Het leunen op vaardigheid wat je ook veel kunstenaars zie doen  (en ik ook ooit deed) levert veel schijnbaar goed werk op – want  het is vaardig en gedegen gemaakt- maar het kan ook saai dan worden en voorspelbaar. Ik houd nu van werk met een rafelrandje maar het moet eruit zien alsof het vanzelfsprekend en in 1 gebaar is gemaakt wat allesbehalve natuurlijk het geval is.
50 x 65 cm, acryl op doek, 11-’18

 

 

 

 

60 x65 cm , acryl op paneel. 10 -’18                                                                                                                      Ik (be)oefen ‘slow painting’ zoals je ook slechts heel langzaam vooruit kan gaan als koorddanser wil ik hier ook balanceren op een koord gespannen tussen choas en orde of beheersing en laten gaan.  Ik zit nog teveel aan de kant van de beheersing. Laten gaan vergt ervaring en vaardigheid maar dat kan ook  kan leiden tot  voorspelbaarheid en berekening. Kortom ; je moet in alle opzichten het midden zien te bewaren.
54x 60 cm, acryl op paneel, 11-’18
54 x 60 cm, acryl op paneelm 11-’18                                                                                                                     De schilder Lataster vergeleek een schilderij met een vrucht; het gaat niet om de vrucht maar om de pit. Een aansprekend beeld maar zoals iedere beeldspraak gaat ook deze mank. Immers waar het om gaat dat bepaalt degene die de vrucht koopt en bijna iedereen is alleen geinteresseerd in het vruchtvlees. Dat zie je mutatis mutandis ook bij de appreciatie van schilderijen . 
30 x 40 , acryl op paneel 11-’18                                                                                                                               Er zijn schilders en schilderstromingen die de illusie willen uitbannen; een schilderij moest zijn wat het is; verf op doek. Maar de verbeelding kruipt waar het niet gaan kan ; het gaat aan de haal met elk beeld zelfs een wit of geheel zwart vlak.

 

20x 21 cn, acryl op paneel, 11-’18                                                                                                                           Een schilderij moet er niet geconstrueerd, bedacht of berekenend uitzien maar ook niet als een chaos.  Het moet er uitzien alsof het is ontstaan en de orde zit dan aan de ‘achterkant van het tapijt’.  .